ديباچهء نخستين كتاب « 21 » ابتداى كلام هر دانشمند سخنور و انتهاى سخن هر خردمند هنر پرور شايسته و سزاوارست كه مزين و محلى بسپاس بيحد و قياس متكلمى باشد ، جل قدره ، كه بقدرت بالغه و حكمت كامله « 1 » هر يك از طبقات امم و طوايف بنىآدم را بلغتى از لغات و لسانى از السنه گويا گردانيد و جناب عرش مآب امام انبياء قافله سالار اصفياء ، سهيل يمن سعادت و آفتاب سپهر رسالت ، مهتر عالم « 2 » ، خلاصهء عرب و عجم ، سرور اتقيا محمد مصطفى راصلى اللّه عليه و آله و سلم « 3 » بلسان معجز بيان عربى كه املح السنه و افصح لغاتست منطق ساخت و آل فرخنده مآل و ذريت طيبهء آن حضرت بتخصيص ائمهء معصومين صلوات اللّه عليهم اجمعين ، لا سيما « 4 » حضرت شاه اوليا و سيد اوصيا و برهان اتقيا . لمؤلفه : آن سر رب العالمين ، آن شمع بزم افروز دين * خورشيد عصمت بر فلك ، باران رحمت بر زمين اعنى امام المتقين و امير المؤمنين « 5 » ابا الامامين و ابا الحسنين ، غالب كل غالب على بن ابي طالب عليه الصلاة و السلم را در فصاحت و بلاغت

--> ( 1 ) - « ن » : بقدرت كامله و حكمت بالغه . ( 2 ) - « ن » . عالم حلم . ( 3 ) - « ن » : مصطفى صلى اللّه . . . را . ( 4 ) - « الف 2 » : خصوصا . ( 5 ) - « ن » : اعنى امير المومنين و امام المتقين . ( 21 ) اين ديباچه از روى نسخهء « س » و « ن » با توجه به چند نسخه از تحرير اوسط مجمع الفرس نوشته شد . چه دو نسخهء « ب » و « الف » به علت افتادگى چند ورق از آغاز كتاب فاقد آنند .